ساختار شیمیایی و فیزیکی :

الکساندریت از ماده معدنی به نام chrysoberyl (کریسوبریل) تشکیل شده است که سختی این سنگ ۸/۵ است.
ترکیب شیمیایی آن BeAl2O4 است.
اکثر کریزوبریل‌ها توسط رنگ آهن مشخص می‌شوند، اما رنگ الکساندریت در نتیجه حضور کروم است.
الکساندریت به ندرت در اندازه‌های بزرگ یافت می‌شود. گونه‌های بیش از 3 قیراط بسیار کمیاب هستند. اغلب در اشکال سنتی مانند بیضی شکل، گرد، گلابی، مارکیز و برش‌های گنبدی یافت می‌شوند، اما به اشکال فانتزی مانند قلب و تریلیون نیز برش می‌خورند؛ به طور معمول برش کوژ نمی‌خورند، مگر اینکه دارای خواص صیقلی باشند.

الکساندریت جواهری چندرنگ است؛ این سنگ رنگ‌های زمردی، قرمز، نارنجی و زرد از خود نشان می‌دهد که با توجه به زوایای مختلفی که از آن مشاهده می‌شود تغییرپذیر است.

الکساندریت همچنین به رنگ‌های زرد و صورتی ظاهر می‌شود و نمونه‌های بسیار نادر آن با برش کوژ آثاری از سنگ‌های صیقلی (چشم گربه ای) را از خود نشان می‌دهند.
تغییر رنگ از سبز به قرمز الکساندریت جذاب‌ترین استفاده نوری این سنگ است.سنگ الکساندریت به طرز چشمگیری ثابت می‌کند که منبع نور چقدر در رنگ جواهرات تاثیر گذار است.

   

روش نگهداری :

الکساندریت را می توان به راحتی با استفاده از یک صابون ملایم و آب گرم تمیز کرد.
همچنین از استفاده هر گونه مواد شیمیایی قوی یا سفید کننده اجتناب کنید و همچنین آن را به خوبی شستشو داده تا ذرات صابون از روی آن برداشته شوند.

 

خواص درمانی :

▪︎ گذاشتن این سنگ روی چاکراه قلب در هر روز ناراحتی قلب را از بین برده و از لخته شدن خون جلوگیری می‌کند.

▪︎ برای تقویت دستگاه هاضمه بدن به ویژه هضم غذا و رفع یبوست و سم زدایی از کبد مفید است.

▪︎ برای رفع بیماری‌های پوستی، اگزما، اکنه و جوش‌های صورت تاثیر گذار است و حتی توصیه شده تکه‌ای الکساندریت را برای چند ساعت در آب گذاشته و پوست‌های حساس را با آن شست و شو دهند.

▪︎ الکساندریت بر سیستم عصبی و سرطان خون و تنظیم گلبول‌های قرمز نیز اثر مثبت دارد.

تاریخچه :

تاریخچه این گوهرسنگ مورد بحث بوده و به زمان امپراطوری روسیه باز می گردد. از آنجایی که کشف این سنگ همراه با ظهور دوره تزار روسیه، الکساندر دوم (1881-1818) همراه بود این سنگ به نام وی نامگذاری شد. درواقع الکساندریت توسط یک معدنکار فنلاندی به نام (Nils Gustaf Nordenskiöld (1792-1866 کشف شده است.
هنگامی که Nordenskiold برای اولین بار در 1834 الکساندریت را کشف نمود، در ابتدا تصور می شد که زمرد باشد زیرا در معادن زمرد واقع در منطقه اورال روسیه در نزدیکی رودخانه توکووایا کشف شده بود. ولی پس از مشاهده سایه های قرمز این گونه بعدها به عنوان گونه ی حاوی کروم با قابلیت تغییر رنگ شناخته شد.
گفته میشود بدلیل اینکه کشف این گوهرسنگ با رسیدن تزار آینده به سن قانونی همزمان شده بود و این سنگ نیز با دو رنگ قرمز و سبز که ترکیب رنگ اصلی نماد امپراطوری های گذشته روسیه بود خود را نشان می داد بنابراین الکساندریت سنگ جواهر رسمی تزار امپراطوری روسیه به رسمیت شناخته شد.

   

معادن :

معادن معروف این سنگ در منطقه ی اورال روسیه بود، اما این معادن در طولانی مدت تخلیه شده اند. برای مدت طولانی، معادن اورال به عنوان منبع اصلی سنگهای بزرگ الکساندریت، به ویژه گونه هایی با وزن 5 قیراط یا بیشتر شناخته می شدند، اما اخیرا در سال 1987، نمونه های بزرگ در میناس گرایس برزیل کشف شد. در اواسط دهه 1990 در جنوب تانزانیا استخراج این گوهرسنگ رواج یافت.

الکساندریت های برزیل از نظر خلوص رنگ سبز به پای الکساندریت های روسیه نمیرسند ولی وضوح تغییر رنگ به خوبی در آنها مشاهده میشود. همچنین روشنی رنگهای نمونه های سریلانکایی نیز به پای روسیه نمی رسند. منابع دیگر الکساندریت عبارتند از میانمار (برمه)، سریلانکا، زیمبابوه، تانزانیا، هند (آندرا پرادش) و ماداگاسکار وجود دارد.