ساختار شیمیایی و فیزیکی :

کهربا (Amber) ماده ای طبیعی، آلی و معمولا شفاف با سختی 2 تا 2.5 است که از فسیل شدن صمغ طبیعی گیاهان ایجاد می شود.

کهربا به دلیل تشکیل شدن از صمغ زلال و چسبان درختان غالبا در جنگل می تواند حاوی بقایای گیاهان و جانوران ریزی باشد که درون نوع شفاف آن به وضوح قابل مشاهده می باشند. این گوهر دارای ساختاری یکنواخت بوده و از نظر کریستالی آمورف یا بی شکل است همچنین سطح آن به صورت ناصاف و ترک دار است. کهربا بصورت مات تا شفاف در رنگهای زرد روشن تا قهوه ای قرمز یا تیره، نارنجی، متمایل به سبز، تقریبا بی رنگ، سیاه، سفید شیری و آبی دیده می شود. در کرانه های دریای بالتیک انواع روشن تر آن یافت می شود. در بازار های جهانی نمونه های شفاف قرمز رنگ جزو گرانترین نوع های کهربا بشمار می روند.

   

روش نگهداری :

نگهداری از این به دلیل سختی پایین آن مهم است.  کهربا را در تماس با مواد شیمیایی و پاک کننده و حرارت مستقیم مثل نور خورشید قرار ندهید. جهت تمیز کردن آن بهتر است از آب ولرم، مسواک نرم و دستمال جهت خشک کردن آن استفاده کنید و آن را در مقابل بخار مستقیم قرار ندهید.

خواص درمانی :

▪︎ التهاب مفاصل

▪︎ موثر در درمان آسم

▪︎ درمان تورم پا‌ها

▪︎ موثر در درمان زخم‌ها

▪︎ تقویت عضلات و رباط‌ها

▪︎ موثر در درمان آلرژی و آسم

   

تاریخچه :

کهربا با نام انگلیسی amber از اسم عربی عنبر(هم ریشه با عنبر زبان فارسی میانه) از لاتین قرون وسطی ambar و فرانسوی میانه ambre مشتق می‌شود. این کلمه در انگلیسی قرون وسطی در قرن ۱۴ به تصویب رسید و به عنوان اشاره‌کننده به عنبر سائل، ماده‌ای مومی شکل جامد که از نهنگ عنبر گرفته می‌شود، شناخته شد. در زبان‌های رومی‌تبار، از اواخر قرن ۱۳ مفهوم کلمه به کهربای بالتیک (صمغ‌های فسیلی) تعمیم داده شده‌است. در ابتدا عنبر سفید یا زرد نامیده می‌شد، این معنا در اوایل قرن ۱۵ در انگلیسی به تصویب رسید. زمانی که استفاده از کهربا کاهش یافت، این معنا مفهوم اصلی کلمه شد.

همچنین در لغت از دو واژه کاه و ربا ساخته شده‌است و به معنای رباینده کاه است. این معنا به این دلیل برای این ماده به کار می‌رود که به هنگام مالیده شدن آن به یکپارچه یا امثال آن، در سطح کهربا الکتریسیته ساکن القاء می‌شود و این الکتریسیته ساکن باعث ربایش کاه می‌گردد. واژه عربی کَهرَبا معرب واژه پارسی کَهرُبا است که امروزه در زبان عربی به معنی «الکتریسیته» می‌باشد. تجارت کهربا در رم و یونان باستان اهمیت و رونق ویژه ای داشت. پس از تسلط قوم توتون بر دریای بالتیک اهمیت آن دوچندان شد. در قرون وسطی بارهای بزرگی از این گوهر با کشتی به مکانی به نام “اتحادیه کهربا” فرستاده و در آنجا جهت استفاده برای مصارف مذهبی، صلیب، تسبیح و اشیا مقدس استفاده می شد که امروزه قطعات آن در موزه ها و گنجینه های کلیساها یا مجموعه شخصی دیده می شود. طی قرون 18 و 19 از آن در ساخت اشیایی مانند پیپ یا نی سیگار استفاده می شد. در برخی افسانه‌ها آن را اشک وال‌ها نامیده‌اند و بعضی به آن لقب “طلای دریاها” داده‌اند. همچنین یونانیان این سنگ را “سنگ برق” می‌نامیدند، چرا که با سایش در آن الکتریسیتۀ ثابت ایجاد شده و خاصیت مغناطیسی می‌یابد.

   

معادن :

کشورهای ایتالیا، جمهوری دومینیکن، رومانی، برمه، چین، کانادا، مکزیک، ژاپن، روسیه و آمریکا دارای معدن کهربا هستند. کهربا-که از اوایل دوره زمین‌شناسی کرتاسه وجود داشته- توسط آفتیم آکرااز کوه‌های لبنان در جنوب بیروت استخراج شده‌است. معروف‌ترین کهرباها در ساحل لهستان و شوروی سابق یافت می‌شوند. بزرگ‌ترین معدن کهربا در غرب کالیمینگراد در روسیه در عمق ۳۰ متری زمین در زیر شن و ماسه است