ساختار شیمیایی و فیزیکی :

مروارید (Pearl) گوهری است درخشان و سخت که در بدن انواعی از نرم تنان دو کفه ای به نام صدف مروارید و به ندرت توسط حلزون به وجود می آید. تصور می شود که نام آن ریشه لاتین داشته و از کلمه پرنا (Perna) نوعی صدف و یا سفارولا (Sphaerula) به معنی کروی شکل مشتق شده باشد. نوع درشت این گوهرسنگ را «دُر» نیز می گویند و دُردانه به معنی دانه مروارید است. «دُر يتيم» به نوعی گفته می شود که خودش تنها در صدف باشد.

   

سنگ مروارید دارای سختی 3 تا 4 در مقیاس موس است و فرم شکستگی صدفی یا پولکی شکل و اساسا بدون کلیواژ می باشد. شكل این گوهر  اغلب نزدیک به کره است ولی به شکل های گلابی، دکمه ای و نامنظم هم دیده می شود.
حقیقت این است هنگامی که یک جسم خارجی بین بدن و جبه صدف دو کفه ای آب شور (Mollusco) یا آب شیرین (Mussels) قرار گیرد، جانور کم کم ماده آهکی که به ” مادر مروارید ” (Mother Of Pearl) که نوعی کربنات کلسیوم بوده به دور آن ذره ترشح و به فرم لایه ای آراگونیت متبلور شده و به مرور زمان دانه این گوهر پدید می آید.
سنگ مروارید در رنگهای صورتی، نقره ای، قهوه ای یا کرم و شیری، طلایی، سبز، آبی و سیاه دیده می شود. به دلیل آلی بودن ماده کنچیولین رنگ آن می تواند به آسانی تغییر یابد مخصوصا وقتی آب موجود در بلور خود را از دست بدهد. این پدیده باعث کاهش دوام آن می شود که در این صورت گوهر ما ابتدا بی جلا و مات سپس ترک خورده و در آخر پوسته پوسته می شود.

این گوهر سنگ ماه تولد خرداد است.

   

روش نگهداری : 

برای نگهداری از این سنگ زیبا در مقایسه با سنگ های دیگر باید دقت و توجه بیشتری کرد زیرا مروارید، بسیار نرم و شکننده است و حرارت زیاد، کرم های دست و بدن، عطر ها و یا اسپری های مو که حاوی الکل و اسید مضر هستند می توانند موجب از بین رفتن یکپارچگی و شفافیت سطح مروارید شوند .
اسید موجود در عرق بدن مروارید را از بین می برد و تخریب می کند. به همین دلیل باید طوری از مروارید استفاده کنید که در تماس مستقیم با پوست شما نباشد. گرما دشمن مروارید است. در زمان استفاده از سشوار و یا در مقابل نور مستقیم خورشید از جواهرات مروارید نشان خود استفاده نکنید. مرواریدها به دلیل نوع شکل گیری و طبیعی بودن همواره رطوبتی در خود دارند که برای دوام بیشتر نباید رطوبت آن از دست برود، به همین دلیل آنها را در مکانی خشک و به دور از تغییرات آب و هوایی قرار دهید. برای مثال دانه های مروارید را درون پارچه هایی نرم و خشک بپیچید.  در صورت رعایت این امور مرواریدها می توانند تا چند دهه همچنان با همان زیبایی، سفیدی و جلای خود باقی بمانند.
همچنین مروارید از سختی پایینی برخوردار هستند در نتیجه باید از آن ها در مقابل خراشیدگی محافظت کرد.
مواد شوینده برای مروارید بسیار مضر می باشد.
اگر مروارید آب خود را از دست بدهد مات و بی جلا شده و سپس ترک می خورد و دوام و عمر خود را از دست می دهد.
برای جلوگیری از این کار و بالا بردن جلا و درخشندگی، آن را در آب قرار می دهند.

پس از هر بار استفاده از مروارید، باید آن را تمیز کنید تا بقایای عطر، چربی و عرق از آن پاک شود.
برای این کار می توانید از یک پارچه یا برس نرم استفاده کنید.
برای آنکه تمیز کردن مروارید ساده تر باشد، می توانید پارچه را به آب آغشته کنید.
لازم به ذکر است که این سنگ قیمتی را به هیچ وجه در صندوقچه های تاریک قرار ندهید تا درخشش و نور خود را از دست ندهند.

   

خواص درمانی : 

▪︎ باعث تقويت معده و روده‌ها و درمان زخم معده
▪︎ چشم را جلا می دهد
▪︎ در افرادی كه كمبود كلسيم دارند موثر است
▪︎ درمان بيماری های گواتر و غده های چربی
▪︎ کمک به درمان سرماخوردگی و خارشهای درونی پوست
▪︎ تغییرات ناگهانی خلق و خوی و اضطراب و نگرانی را از بین می برد.
▪︎ کمک به کنترل نیروی جنسی در زنان
▪︎ کاهش چشم گیر سردرد های مزمن
▪︎ کمک به درمان بیماریهای ناخن
▪︎ تنظیم غدد درون ریز و کاهش التهابات دستگاه تناسلی هر دو جنس

   

تاریخچه :

مروارید گوهری است که از 6000 سال پیش به عنوان زینت مورد استفاده قرار می گرفته است و در 2500 سال قبل از میلاد مسیح، تجارت مروارید طبیعی در کشور چین رونق فراوانی داشته است. در ایران باستان نیز پرورش این گوهر دارای سابقه طولانی و غنی سنگ می باشد.

از زمان یونان باستان تاکنون مروارید در جواهرات مورد استفاده قرار می گرفت و تا قرن بیستم ، در فرهنگ های مختلف دنیا با ارزش ترین سنگ قیمتی به شمار می رفت. در زمان امپراتوری بیزانس فقط زنان خانواده امپراتوری اجازه داشتند تا از مروارید به عنوان زینت استفاده کنند. در سایر جوامع نیز قوانین و بایدهایی در زمینه استفاده از مروارید وجود داشت، گروهی حق استفاده از مروارید را داشتند و گروهی از این حق محروم بودند. قرن شانزدهم در انگلستان  را « عصر مروارید » می نامیدند  زیرا در آن زمان مروارید از جایگاه خاص و نفوذ منحصر به فردی در جامعه انگلستان برخوردار بود. مروارید در اوایل ۱۹۰۰ در آسیا به وفور یافت میشد، زیرا آسیایی ها روش کشت مصنوعی مروارید و پرورش آن را یاد گرفته بودند. آن ها با دقت و ظرافت یک جسم خارجی کوچک شبیه یک هسته را درون صدف قرار می دادند، مروارید در اطراف هسته شکل می گرفت.

در بسیاری از جوامع باستانی مروارید سمبلی از ماه و دارای ویژگی های جادویی بود. در تمدن چین باستان مروارید را طلسم ضد آتش و ضد اژدها می دانستند. در برخی فرهنگ ها مروارید نماد پاکی و عفاف است. در انگلستان عصر ویکتوریا دانه های کوچک مروارید در لباس های سوگواری استفاده میشد و نمادی از « اشک » بود.

برای مدت های طولانی مروارید به عنوان یک هدیه رد و بدل میشد. در قرن ۱۳ میلادی مارکوپولو تاجر و جهانگرد ونیزی یک مروارید شگفت انگیز دره آرکو را به قوبلای خان امپراتور مغولستان هدیه داد. این مروارید ۵۷۵ قیراط وزن و بیش از سه اینچ طول داشت ( مروارید مارکوپولو در سال ۲۰۰۷ میلادی در حراج ابوظبی به فرد ناشناسی فروخته شدو اینک کسی درباره مکان قطعی آن اطلاعاتی ندارد ). مشهورترین مروارید دنیا ( لا  پرگرینا ) نام دارد که در قرن ۱۶ میلادی، شاهزاده اسپانیایی فیلیپ دوم آن را به همسرش ماری هدیه داد. لا پرگرینا یک مروارید سفید گلابی شکل و مروارید آب های شور بود و تا سال ۱۹۶۰ میلادی تنها در دستان خانواده های سلطنتی می چرخید تا این که ریچارد برتون او را خرید و به الیزابت تیلور بازیگر معروف هالیوودی هدیه داد.

معادن :

سنگ مروارید سفید را از خلیج فارس و سیلان (سابقا سراندیب و امروزه سریلانکا) به دست می آورند. سنگ مروارید سیاه بیشتر از خلیج مکزیک و نوع زرد از سواحل استرالیا بدست می آید. مرغوب ترین نوع در جهان به رنگ صورتی و سفید شیری می باشند که در خلیج فارس بدست می آیند.

اکثر دُردانه ریز که Seed Pearls خوانده می شوند به رنگ صورتی و زرد کمرنگ هستند و از خلیج مانار، بین هندوستان و سریلانکا بدست می آیند. فیلیپین، آمریکای مرکزی، سواحل تاهیتی و دریاهای جنوبی دارای دُردانه های قابل برداشت می باشند.