عیار نقره در اصل یک واحد اندازه‌گیری است که برای تعیین میزان خلوص فلزات گران بهایی مانند طلا و نقره به کار می‌رود. در واقع عددی که بر روی آن حک شده است معرف عیار یا میزان خلوص قطعه‌ی شما است.

در نظر داشته باشید که برای نقره هرچه عيار نقره بالاتر باشد استحكام آن در مقابل اكسيداسيون بالاتر خواهد بود. برای مثال عدد 925 که در اکثر نقره ها حک شده است، نشان می دهد که 92.5 درصد از نقره استفاده شده و باقی فلزات دیگر است.

در هنگام خرید نقره اگر هیچ عددی مبنی بر 925، 950، 900 و غیره بر روی نقره مشاهده نکردید، بدانید که آن نقره قلابی است.

انواع عیار نقره :

نقره ی خالص 999 :

نقره ی خالص نزدیکترین فلز به عنصر نقره است.

عدد 999 به این معنا است که 99.9٪ آن خالص است. 0.1٪ باقی مانده شامل مقادیر ناچیزی از عناصر دیگر می شود.

این نوع نقره معمولا به رنگ خاکستری و تا حدودی کدر مشاهده می شود.

نقره ی خالص کاملا نرم بوده و به راحتی خراشیده شده، فرو رفته و یا تغییر شکل می دهد.

   

نقره استرلینگ 925 :

این ماده ترکیب 92.5 درصدی نقره است و 7.5٪ باقیمانده معمولا از مس یا برخی مواقع از نیکل تشکیل می شود.

سایر فلزات به منظور افزایش سختی به این آلیاژ افزوده می شوند تا فلز دوام بیشتری یافته و رنگ و درخشندگی مورد نظر ایجاد شود.

نقره ی استرلینگ در نوع خودش نقره رایج ترین گونه است، بسیار روشن و درخشان می باشد.

   

انواع عیار نقره در کشورهای مختلف

نقره‌ی انگلیس (بریتانیا) عدد و عیار حک شده 958 بوده و به این معنا است که 95.8 درصد از آن نوع خالص و 4.2 درصد از آن مس یا فلزی دیگر است.

نوع درجه‌ی یک فرانسه آن عیار 950 دارد. یعنی 95 درصد نقره و 5 درصد باقی فلزات.

نوع روسی نیز وجود دارد که عیار آن 875 است. باز هم به این معنی که 87.5 درصد آن از نوع خالص تشکیل شده است.

مسکوکات نقره عیار 900 دارند منظور این است که 90 درصد از آن نقره است و باقی آن از سایر فلزاتی از قبیل مس ساخته شده است.

البته برخی سکه‌ها هم از آلیاژ نقره درست شده‌اند.

نقره‌ی اسکاندیناوی را با عدد 830 می‌توان شناخت که نمایان‌گر 83 درصد نقره و 17 درصد فلزات دیگر است.

نقره‌ی آلمان هم با عیار 800 یا 835 شناخته می‌شود.

از نقره عیار 925 بیشتر در جواهر سازی و ساخت زیورآلات نقره استفاده می شود چون نقره شمش آن بیشتر و بار آن (ناخالصی) کمتر است و ایجاد حساسیت پوستی نمی کند، این عیار 925 برگرفته از نقره استرلینگ استاندارد جهانی می باشد.

   

عیار، معیاری برای تعیین درصد خلوص فلزات گران­بها نظیر طلا، نقره، پلاتین و … است. معمولا روی ظروف و جواهرات ساخته شده از طلا و نقره عددی حک می­شود که بیانگر عیار فلز به کار رفته در آن است. معمولا عیار طلا عددی بین 9 تا 24 است. عیار 24 همان طلای 99.9 درصد خالص است ولی به علت نرمی برای استفاده در جواهرات مناسب نیست. عیار فلز نقره را نیز عددی سه رقمی تشکیل می­دهد که با تقسیم کردن این عدد بر10، درصد خلوص نقره به دست می­آید. نقره خالص (عیار 999) که 99.9 درصد نقره و 0.1 درصد ناخالصی است بسیار نرم بوده و مانند طلای خالص برای استفاده در زیورآلات مناسب نمی­باشد به همین دلیل برای بهبود نرمی آن، فلزات دیگری را مانند مس، به آن اضافه می­کنند!عیارمورد استفاده دراکثر لوازم تزئینی و جواهرات 925 (92.5 درصد نقره ) است ولی در ادامه، لیست نقره برخی کشور­ها و عیار­های مختلف آن­ها را مشاهده می­کنید.

بریتانیا (انگلیس): 958 – فرانسه: 950 – نقره روسی: 947 / 875 – نقره استرلینگ: 925 – اسکاندیناوی: 830 – آلمان: 800 / 835

نقره از ۱۵۰۰ ق.م تاکنون از معادن مکزیک استخراج می شده و به این خاطر مکزیک بزرگترین تولید کننده نقره جهان است. از کنگزبرگ نروژ زیباترین نقره های طبیعی به شکل مفتول های تابیده شده استخراج می شود. بیشترین معادن نقره در آمریکای جنوبی ، آمریکا ، استرالیا و روسیه سابق قرار دارد. در اکثر مواقع از معادن سرب می توان نقره را استخراج کرد

نقره با عیار ۹۵۰ و بیشتر را بریتانیا می نامند. در ترکیب آن ۹۵% نقره و تنها ۵% درصد مس استفاده شده است.در جواهرات سفارشی دست ساز ، سازندگان جواهرات معمولاً از نقره با عیار ۹۵۰ استفاده می کنند زیرا از مقاومت بالایی در برابر کدر شدن برخوردار است و درخشندگی و براقیت بیشتری دارد.کد گذاری( انگ ) ۹۵۰P می باشد.جالب است بدانید استفاده از نقره موجب جذب انرژی های مثبت می شود و فلزی بسیار آرامبخش بوده و استفاده از انگشتر نقره بسیار توصیه شده است.به علت نرمی نقره استفاده از آن در ساخت کارهای فلزی و کنده کاری و ایجاد طراحی های جدید در ساخت وسایل زینتی و زیور آلات بسیار متداول است.

یکی از خصوصیات نقره تیره شدن آن پس از گذشت زمان است. نقره اصل تیره می­شود و جلای خود را از دست می­دهد. البته نقره ­های آبکاری شده با عنصر رادیوم برای مدت زیادی جلای خود را حفظ کرده و تیره نمی شوند. نقطه قابل توجه اینجاست که نقره پس از تیرگی، با روش های دوباره جلای خود را به دست می­ آورد ولی نقره تقلبی پس از تیرگی دیگر به حالت قبلی باز نمی­گردد. در جنس بدل و تقلبی، با گذشت زمان درخشش جنس از دست می­رود و سطح آن زشت و نامطبوع می شود و روی پوست رنگ سبز بر جای می­گذارد. در مقابل، نقره اصل پس از تیرگی می­تواند دوباره جلا بپذیرد و زیبایی خود را دوباره به دست بیاورد. این قاعده به سن نقره ربطی ندارد و نقره هرچقدر هم که قدیمی باشد خاصیت جلاپذیری خود را حفظ می­کند.